Çıkın o köhne yerlerden, kapalı kapıların, dört duvarın ardından, nefes almanın zevkine varın. Tanımadığınız insanlara çarpın, başka hayatlara karışın, zaman kavramının anlamsızlığını düşününce anlamlandığını keşfedin. Düşünün, sorgulayın ve gerçeklerden kaçmayın. Kelimeleriniz takılmasın süzgeçlere, delsin köhneleşmiş mantıkları ve en önemlisi kelimeleriniz sizi anlatsın bize... ki körler bile tanısın sizi, görmeseler bile yüzünüzü, dokunabilsinler yüreğinize...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder