Yeni bir süper kahraman doğuyor: Aşık Adam

There Will Be Blood’la sinema tarihine kelimenin tam anlamıyla ‘kusursuz’ bir film armağan eden Paul Thomas Anderson, 2002 yapımı Punch-Drunk Love’la ‘ince iş’lere kendine has bir sinema diliyle eğiliyor. Hatta filmin, ait olduğu tür itibariyle romantik komedi türüne de bambaşka bir boyut kattığı muhakkak. Hani bazı filmler için denir ya çok basit bir malzemeden kocaman bir film çıkmış diye, aslında bu tam da böyle bir film işte, hayatta varlığından bihaber yaşadığınız iki tipin birbirlerine ‘deli’ gibi aşık oluşunun hikayesi bu. Alabildiğine saf ve temiz...

Punch-Drunk Love, Anderson’un her filminde olduğu gibi kendi biçimini inşa eden bir film. Ve herşeyden önce bir karakter filmi. Barry Egan(Adam Sandler) karakterinin bir kaç gün içinde değişen hayatının 90 dakikalık portresi. Barry Egan, kendine güvensiz, utangaç ve zaman zaman sinir krizleri geçiren, bekar ve yalnız orta yaşlı bir adamdır. Düşman başına tam yedi tane kız kardeşi vardır üstelik (içinizden ‘sorunun kaynağına indik bile’ dediğinizi duyar gibi oluyorum). Tabi doğal olarak(!) kız kardeşleri de kardeşlerinin bu durumundan oldukça rahatsızlardır ve onu baş-göz etme girişimlerinde bulunmaktadırlar. Tabi bu utangaç adam için bu girişim daha da karmaşık bir hal alacaktır..

Konunun kulağa ne kadar romantik-komedivari geldiğinin farkındayım ama siz aldanmayın, Anderson eldeki bu malzemeyi bir hazine olarak sunuyor bize. Barry’nin, kardeşleri sayesinde tanıştığı Lena Leonard(Emily Watson)’ın hayatına girmesiyle beraber yaşadığı değişimse Anderson’un ellerinde doyumsuz bir sinema hazzı oluveriyor. Anderson, film içinde bir an bile olsa yapay bir aşk muhabbetine girmiyor, üzerinde gittiği doğal ve içten çizgiden şaşmadan Barry’nin tertemiz aşkını olduğu gibi anlatmayı beceriyor. Barry’nin beslediği bu temiz duygular aslında farklı bir boyut da kazanıyor filmin ilerleyen kısmında ve bir nevi süper kahramana dönüşüyor bizim aşık adam. Artık bir “sevdiği olan” bu adam, normalde çizgi roman uyarlaması süper kahraman filmlerinde görmeye alıştığımız bir değişime uğruyor aslında. Adamımız önce sevdiceğini yaralayan 4 serseriye asfaltı öptürecek, sonra da suratına “İçimde öyle bir güç var ki anlayamazsın, hayatımda bir aşk var ve bu beni hayal edebileceğin herşeyden daha güçlü yapıyor” demekten çekinmediği Mattress Man’in mekanını basıp “meselenin kapandığı”nı söyleyecektir. Ve işte bu an yeni süper kahramanımız LoverMan’in doğduğu an olarak tarihe geçer. Her şeyi sevdiği için yapan, yıllar sonra bulduğu bu temiz duyguyu kaybetmemek için inanılmaz bir güce sahip olan, sevginin ve sevenlerin tek koruyucusu Aşık Adam. Sessiz, utangaç, toplum içine çıkamayan bu adam Lena’yla birlikte sadece sevgiyi değil, özgüvenini de bulmuştur. Ve yaşanan bu değişim ve kazandığı özgüven onun saflığından hiçbir şey alıp götürmemiştir üstelik.

Çek temiz havayı ciğerlerine

Toprak kokusunu özlememişsin gibi çek

Acık rol kesiver yani

Bir an varmışsın gibi davran

İnsanlar seni görüyormuş meğer

Üstelik neslin de tükenmiyormuş

Bir selamlık nefesin, bir dokunuşluk canın

Bir de hiç olamadığın “sen”..

..kalmamış bu dünyada

Çek gerçek olmayan bir acıyı daha

Ta iliklerine kadar hisset

Bir adımlık mesafede bekleyen cennete

Yalınayak gidebildiğin kadar git

Hissettiğin kadar olabildiğini anla bu dünyada

Ben bir duygu olsam “sevgi” olurdum..

..diyene kadar dudakların senden ziyade

Gidebilirsin uzaklara

Cenneten kovulmuş ruhların içinden..

..huzurla ayrılabilirsin şimdi.